SIMPLY THOUGHTS

Satt på bussen på vei hjem te Gilja i går, hjem te sivilisasjonen rett og slett. På sandnes ska eg ta en buss videre inn te Gilja, og når eg kom inn på bussen der så satt någen fra klassen fra Dirdal og någen andre fra den skolen. Persona som eg heilt erligt kan sei at ikkje va dei eg syns va så villt bra, og at de va litt herligt å konna få sleppa di når eg slutta på Dirdal. De va nok me et Javell.. når me såg kvarandre før eg satte meg litt bag uten plana å snakka mer me di.

Når me hadde komt et stykke på turen som tar sirka en time tesamen me buss, så falt dar inn en tanke. Gud elske jo han óg…! Me har jo faktisk felles Far, enten du tror de eller ikkje, og den Faren sette dei sinnsygt høgt! Kem e vel eg te å dømma di då, eller kem e eg te å ver bitter ennå? Viss Gud kan tilgi, så vil eg og prøva!

Kor mange gange har eg ikkje tatt meg sjøl i å tenka skikkelig bad ting som eg enten ikkje meine eller som eg vett ikkje e rett i Far sine øyne. De e nesten som når andre sitte å snakke drid om någen som du e gla i, de såre, jørr de ikkje? Gud hørre oss, han ser oss og kjenne oss bedre enn me komme te å jørr sjøl någen gang, og han hørre alt de me seie om kvarandre..

og eg tror de såre an…

Joh: 13:34-35:

34 Et nytt bud gir jeg dere: Dere skal elske hverandre. Som jeg har elsket dere, skal dere elske hverandre. 35 Ved dette skal alle forstå at dere er mine disipler: at dere har kjærlighet til hverandre.»

Eg tror me slite me å klara å hålla dette her. Betyr de at me ikkje kan prøva? Gud døde faktisk dei som me kanskje ikkje bryr oss  om någe serligt. Seie ikkje de litt syns du? En liten oppfordring, som eg har mått bruka gang på gang.. Be om forståelse, me om et reint hjerta og be om at me må fatta kor høgt me e elska! Kan me ikkje la dette visas på kverandre?

Viss du har en bibel liggane, slå opp i 1. korinterbrev kapittel 13… de e ikkje så langt, og eg tror kanskje at de kan ver verdt å bruka litt tid på! Eventuelt stikk inn på biblen.no =)

Så blir de stående, disse tre: tro, håp og kjærlighet.
Men størst blant dem er kjærligheten.